Gusto kong mag-travel. Mag-travel mag-isa. Wala akong ibang dala kundi ang aking camera at pera. Wala akong dalang extrang damit o bag. Mga kung anu-anong burloloy o mga chararat sa katawan. Sapatos, tsinelas. Kung anong suot ko ng umalis ako, yun lang ang dala ko.

Minsan masarap yung nag-iisa ka lang. Mae-enjoy mo ang bawat minuto mo. Wala kang bagahe ika nga. Wala kang ibang aalalahanin kundi ang sarili mo. Hindi mo alam kung saan ka pupunta sa susunod na mga oras. At kung kailan ka babalik sa pinang-galingan mo. Hindi dahil sa nawawala ka. Pero dahil gusto mong sumabay sa agos ng mundo. Gusto mong gumawa ng desisyon na hindi planado pero kundi gawa ng oras at pagkakataon.

Gusto kong libutin ang mundo. Maapakan na paa ko ang iba't ibang lupain. Makita ng mga mata ko ang iba't ibang mga tanawin. Matikman ng dila ko ang masasarap at kakaibang mga pagkain. Walang kasama, ako lang. Ang kakwentuhan ko lang ay ang Diyos sa bawat pagtulog ko para sa panibagong araw.